Mei 2026 – Bruno Loyiso
Het jy opgelet hoe anders Worcester ná die storm voel? Die paaie is modderig, bome lê oral stukkend oor erwe, huise is beskadig of oorstroom, dakke is afgewaai, en mense is moeg. Tog het iets onverwags ook in die middel van alles verskyn: mense daag op vir mekaar.
Bure gaan kyk na bure. Vriende deel kos, water, kragopwekkers, warm storte, komberse, kettingsae, voertuie, inligting en gebede. Party maak paaie oop terwyl ander hul huise oopstel. Party herstel skade terwyl ander eenvoudig luister en vertroos. In tye soos hierdie word ons weer herinner dat mense nooit geskep is om alleen te worstel nie.
Die Bybel beskryf die mensdom as diep verweef met mekaar. “Die menslike liggaam het baie dele, maar die baie dele vorm saam een liggaam” (1 Kor. 12:12, NLV). Die Skrif wys op ’n visie van gedeelde verantwoordelikheid, waar elke persoon iets bydra tot voordeel van die hele gemeenskap.
Dit is gemeenskaplike produktiwiteit.
Vandag word produktiwiteit dikwels beperk tot persoonlike sukses, doeltreffendheid, wins of individuele prestasie. Maar die Bybelse visie is baie groter. In Genesis ontvang die mens die roeping om die skepping sáám te bewerk en te bestuur (Gen. 1:28). Produktiwiteit in die Skrif gaan nie bloot oor die skep van rykdom nie. Dit gaan daaroor om lewe te kweek, ander te dien, en gemeenskappe te help floreer.
Die Christian Magna Carta verwoord dit mooi. Dit wys daarop dat elke persoon beide die reg en verantwoordelikheid het om hul Godgegewe potensiaal binne ’n gemeenskap uit te leef en by te dra tot ’n samelewing wat gekenmerk word deur waardigheid, geregtigheid, kreatiwiteit en omgee vir ander (Youth With A Mission n.d.). Menslike floreer was nooit bedoel om individualisties te wees nie. God het ons geskep om saam te bou, te dien en te herstel.
Die profeet Jeremia vang dieselfde gedagte vas wanneer hy God se volk aanmoedig om “te werk vir die vrede en voorspoed van die stad” (Jer. 29:7, NLV). ’n Produktiewe gemeenskap is een waar mense help om omstandighede te skep waarin ander goed kan leef.
Dit word veral sigbaar tydens ’n krisis.
Terwyl ek onlangs stormskade rondom ons eie huis skoongemaak het, het ek myself vreemd genoeg bemoedig gevoel. Oor die hele Worcester was duisende ander mense op daardie oomblik besig met dieselfde werk: takke opruim, familielede help, by bejaarde bure gaan inloer, hulpbronne deel, en skade herstel. Soos ek moeg geraak het van die skoonmaakwerk, het ek nuwe krag gevind in die wete dat ons saam die las dra regoor die vallei.
Dit is deel van die skoonheid van gemeenskaplike produktiwiteit. Gedeelde werk skep waardigheid. Gedeelde laste skep verbondenheid.
Die vroeë kerk het dit diep verstaan. Handelinge 2 beskryf gelowiges wat hulpbronne gedeel het, saam geëet het, saam gebid het, en mense in nood ondersteun het (Hand. 2:42–47). Hulle geloof het sigbaar geword deur praktiese omgee en wedersydse verantwoordelikheid.
Tim Keller wys daarop dat Christelike geloof natuurlik uitvloei in diensbaarheid, omdat liefde die welstand van ander soek (Keller 2012). In tye van krisis word dit makliker raakgesien. Die vraag is of ons só sal aanhou leef wanneer die vloedwater verdwyn het.
Wat as gemeenskaplike produktiwiteit deel word van Worcester se alledaagse kultuur, en nie net ons reaksie op noodsituasies nie?
“Dra mekaar se laste, en gee op dié manier uitvoering aan die wet van Christus” (Gal. 6:2, NLV).
Mag Worcester aanhou groei as ’n plek waar mense nie bloot langs mekaar oorleef nie, maar werklik sáám leef.
Verwysings
Keller, Timothy. 2012. Every Good Endeavor: Connecting Your Work to God’s Work. New York: Dutton.
The Holy Bible. New Living Translation. 1996, 2004, 2007, 2013, 2015. Tyndale House Foundation. https://www.biblegateway.com/versions/New-Living-Translation-NLT-Bible/. Accessed 14 May 2026.
YWAM (Youth With A Mission) n.d. “The Christian Magna Carta.” Accessed 14 May 2026. https://ywam.org/about-us/the-christian-magna-carta.